SON YAZILAR
Uluslararası Vergi Uyuşmazlıkları ve Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşmaları, Emsal Kararlar Işığında Değerlendirmeler, GVK Madde 4
ÇVÖA’lar, çifte vergilendirmeyi önlemek için vergilendirme yetkisini paylaştıran uluslararası metinlerdir; Türkiye’nin anlaşmadan doğan vergileme yetkisini kullanabilmesi için iç hukukta da dayanak bulunması gerekir (ÇVÖA Genel Tebliği Seri No:4 yaklaşımı). Türkiye’de “mukimlik” (GVK md.4; KVK md.3) ve “işyeri” (VUK md.156; KVK md.3) kavramları, ÇVÖA’ların “mukim” ve “işyeri” kavramlarıyla birlikte değerlendirilir; bu da nitelendirme ve bağlama noktası uyuşmazlıklarını doğurur.- MAP, Türkiye’de VUK Ek 14-15 ile güçlü şekilde düzenlenmiş; başvuru hakkı, süre ve dava açma süresi üzerindeki etkisi netleştirilmiştir.- Danıştay 4. Daire’nin 2022 tarihli kararları, iç hukuk ile ÇVÖA kriterlerinin farklı olabileceğini vurgulayarak, uyuşmazlıklarda anlaşma hükümlerinin rolünü belirginleştirir (Danıştay 4. Daire 2022/6101;2022/3594).- “İşyeri” ve “işyerine atfedilebilir kazançla sınırlı vergileme” ilkesi, kaynak ülkede vergilemenin sınırını çizer ve uluslararası uyuşmazlıklarda merkezî önemdedir (Danıştay 4. Daire 2022/6101).
